Eetstokjesverhalen

Omdat ik het Chinese voedsel hier in Nederland niet zo goed vind als in China, koop ik mijn ingrediënten in een speciale oosterse supermarkt hier in Arnhem. Ik mis het voedsel van thuis en de manier waarop mijn moeder die klaarmaakt, en ik moet zeggen dat de producten van de oosterse winkel aardig dicht bij de originele komen. Ik houd van zoet voedsel, dus als ik voedsel bereid, zorg ik ervoor dat het zoet is, heel zoet.

Ik woon met twee vrienden in Arnhem. Dat zijn ook Chinese meisjes. We kennen elkaar uit Suzhou, de stad waar we onze jeugd hebben doorgebracht, dus als we gaan eten bespreken we Chinese zaken en praten over ons leven, familie en vrienden thuis. We roddelen, lachen en genieten van Chinees voedsel. Natuurlijk eten we altijd met stokjes! Af en toe eten we nog wel met een lepel, maar we gebruiken zelden vork en mes. We hebben ongeveer 10 paar eetstokjes in onze keukenla, dus we zitten nooit onthand, ha ha. Sommige zijn versierd met roze bloemen of leuke stripfiguren die we allemaal uit China hebben meegenomen.

Het enige Nederlandse voedsel dat we in dit huis eten, is brood belegd met kaas, als ontbijt. Ik ben gek op Hollandse kaas, geweldig! De rest van het voedsel vind ik niet zo veel aan, het heeft een vreemde smaak, ha ha . Ik ben nog nooit naar een Chinees restaurant geweest hier. Ik vind het te duur en ik ben bang dat ik het niet lekker zal vinden. Dus tot de zomer, zo lang ik nog in Arnhem ben, kook ik gewoon Chinees voor mezelf. Daarna ga ik naar China voor het echte eten.’